Öğretim Modelleri

Öğretim Modelleri

Öğretim modelleri, öğretme-öğrenme sürecini belirli bir kuramsal temele dayanarak düzenleyen bütüncül yapılardır.

Carroll'un Okulda Öğrenme Modeli

Öğrenme düzeyi, öğrencinin öğrenmek için harcadığı zamanın öğrenmek için ihtiyaç duyduğu zamana oranıyla belirlenir. Harcanan zamanı sebat ve fırsat; ihtiyaç duyulan zamanı yetenek, öğretimin niteliği ve öğretimden yararlanma yeteneği etkiler.

Bloom'un Tam Öğrenme Modeli

Uygun öğretim koşulları sağlanırsa öğrencilerin yaklaşık %90'ının öğrenebileceğini savunur. Değişkenleri:

• Bilişsel giriş davranışları: Ön koşul bilgileri (en etkili değişken)
• Duyuşsal giriş özellikleri: İlgi, tutum, akademik benlik kavramı
• Öğretim hizmetinin niteliği: İpucu, pekiştireç, etkin katılım, dönüt ve düzeltme

Öğrenme ünitelere bölünür; her ünite sonunda izleme testi yapılır, eksikler tamamlanmadan sonraki üniteye geçilmez.

Diğer Modeller

• Slavin'in QAIT modeli: Öğretimin kalitesi, uygunluğu, teşvik ve zaman.
• Glaser'in temel öğretim modeli: Hedefler → giriş davranışları → öğretim → değerlendirme döngüsü.
• Gagné'nin öğretim olayları: Dikkat çekme, hedefi bildirme, ön bilgiyi hatırlatma, içeriği sunma, rehberlik, performans gösterme, dönüt verme, değerlendirme, kalıcılığı ve transferi sağlama (9 basamak).
• Yapılandırmacı 5E modeli: Girme (Engage), Keşfetme (Explore), Açıklama (Explain), Derinleştirme (Elaborate), Değerlendirme (Evaluate).
• Ters yüz edilmiş sınıf: Konu anlatımı evde videolarla yapılır, sınıf zamanı uygulamaya ve problem çözmeye ayrılır.

Çoklu Zekâ ve Beyin Temelli Öğrenme

Gardner'ın çoklu zekâ kuramı sözel, mantıksal-matematiksel, görsel-uzamsal, müziksel, bedensel-kinestetik, sosyal, içsel ve doğacı zekâ türlerini tanımlar; öğretimin farklı zekâ alanlarına hitap etmesini önerir.

ÖSYM uyarısı: Tam öğrenmede en etkili değişken bilişsel giriş davranışlarıdır. Carroll modelinde “sebat” öğrencinin kendisine, “fırsat” öğretmene/okula bağlıdır.