Öğrenme-Öğretme Yaklaşımı ve Ölçme

Öğrenme-Öğretme Yaklaşımı

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli öğrenmeyi; öğrencinin aktif olduğu, anlamlı, derinlemesine ve gerçek yaşamla ilişkili bir süreç olarak tanımlar. Öğretmen öğrenmeyi tasarlayan, rehberlik eden ve süreci izleyen konumdadır.

Temel Özellikler

• Derinlemesine öğrenme: Sadeleştirilmiş içerikle kavramların ve becerilerin derinlemesine kazanılması.
• Disiplinler arası ilişkilendirme: Dersler arasında anlamlı bağlar kurulması.
• Bağlam temelli öğrenme: Öğrenmenin öğrencinin yaşamıyla ve yakın çevresiyle ilişkilendirilmesi.
• Farklılaştırma: Öğrencilerin hazır bulunuşluk ve ihtiyaçlarına göre zenginleştirme (ileri düzeydeki öğrenciler) ve destekleme (desteğe ihtiyaç duyan öğrenciler) etkinliklerinin planlanması.
• Öğretmen yansıtmaları: Öğretmenin uygulamalarını değerlendirip geliştirmesi için programlarda ayrılan bölüm.

Ölçme ve Değerlendirme Anlayışı

Modelde ölçme ve değerlendirme, yalnızca sonuç odaklı değil süreç odaklıdır. Amaç not vermekten çok öğrenmeyi izlemek ve geliştirmektir.

• Öğrenme kanıtları: Öğrencinin öğrenme çıktısına ulaştığını gösteren ürün, performans ve gözlemler.
• Biçimlendirici değerlendirme: Süreç boyunca dönüt verilerek öğrenmenin desteklenmesi.
• Çeşitli ölçme araçları: Performans görevi, proje, gözlem formu, dereceli puanlama anahtarı, kontrol listesi, öz ve akran değerlendirme, portfolyo, açık uçlu sorular.
• Tanılayıcı değerlendirme: Ünite başında öğrencilerin hazır bulunuşluğunun belirlenmesi.

Ölçme Değerlendirmede İlkeler

Değerlendirme; öğrenme çıktılarıyla uyumlu, beceri ve değerleri de kapsayan, öğrenciye zamanında ve anlamlı dönüt veren, tek bir sınav sonucuna dayanmayan biçimde planlanır.

ÖSYM uyarısı: Hazır bulunuşluğu yüksek öğrenciler için planlanan ek etkinlik “zenginleştirme”, öğrenme eksiği olanlar için planlanan etkinlik “destekleme”dir. Modelin ölçme anlayışı süreç odaklıdır.